กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 548 เกาซั่งกงเป็นภรรยาที่ดีของเล่าเสี้ยนจริงๆ!
ข้าเห็นอีกฝ่ายร้องไห้เสียใจเหลือเกิน เลยจนปัญญาต้องตอบตกลงไป
พอได้ยินประโยคนั้น ประกอบกับสีหน้าที่ดูจนใจของเกาหร่วนหร่วน สามหนุ่มบวกกับหลิวถงป๋ออีกคนต่างมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ
ก็มัน... ไม่รู้จะต่อบทสนทนานี้ยังไงนี่นา
ลมพัดปืนใหญ่จนเอียงงั้นรึ?
ต่อให้เอาสมองคนละสิบชุดมารวมกัน พวกเขาก็คิดหาเหตุผลที่ไร้สาระขนาดนี้ไม่ได้หรอก
ปืนใหญ่ที่เอาขึ้นเรือได้ อย่างเบาก็ต้องมีน้ำหนักหลายร้อยชั่ง ส่วนที่หนักก็สูงถึงสองพันกว่าชั่ง
เจ้าช่วยอธิบายให้ทุกคนฟังหน่อยซิ ว่าลมแบบไหนกันที่พัดปืนใหญ่พวกนี้จนเอียงได้?
แถมยังเอียงในมุมที่เหมาะเจาะพอดี ตรงกับหัวของราชาเมืองนั้นเสียด้วย?