กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 549 ขาดแคลนคนทำอย่างไรดี?
“ราชสำนักถึงขั้นต้องกู้เงินมาใช้ประทังชีวิตแล้ว แค่จะล้างบ่อยังลำบากเลย พวกท่านจะเอาเงินที่ไหนมาจัดการเหมืองล่ะคะ?”
ประโยคนี้ของเกาหร่วนหร่วนทำเอาคนอย่างจ้าวติ่งเงียบกริบไปเลย
เพิ่งจะหลอกเอาเงินจากพวกเขามาได้สิบเก้าล้านเจ็ดแสนก้วน
ในนั้นสามล้านเจ็ดแสนก้วนยังเป็นแค่การยืมในนามด้วยซ้ำ
ถ้าตอนนี้กลับคำบอกว่าราชสำนักมีเงิน นั่นก็เท่ากับตบหน้าตัวเองชัดๆ ไม่ใช่หรือ?
ในขณะที่เขากำลังคิดว่าจะแก้ต่างคำพูดอย่างไรดี จางจวิ้นที่มองเพดานมาตลอดก็พูดแทรกขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“ท่านหญิงเกากล่าวผิดแล้ว!”
“ถึงราชสำนักจะไม่มีเงิน แต่ราชสำนักยังมีเชลยศึกอยู่พ่ะย่ะค่ะ”
“อะไรนะ?”