กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 547 ลมพัดปืนใหญ่เบี้ยว?
เขาแบ่งพื้นที่ส่วนหนึ่งในอาณาจักรชวาให้เรา บอกให้เราไปทำไร่ทำนากันที่นั่น พลางสอนวิธีเพาะปลูกแบบก้าวหน้าให้กับชาวบ้านแถวนั้นไปด้วย
หลังจากที่เกาหร่วนหร่วนพูดประโยคนี้ออกมาด้วยท่าทางเหมือนน้อยเนื้อต่ำใจ เล่าเสี้ยน จ้าวติ่ง และจางจวิ้นก็หันไปมองหน้ากัน ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของทั้งสามคนพร้อมกัน
‘ยัยผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนดีชัด ๆ!’
เจ้าจะพูดอะไรให้มันจบประโยคหน่อยไม่ได้หรือไง พูดให้ขาดช่วงอยู่ได้!
แบ่งที่ให้เราไปปลูกพืช นั่นมันก็เหมือนกับที่เราเพิ่งคุยกันว่าจะส่งทหารไปไม่ใช่หรือไง?
ไม่สิ มันยิ่งกว่าแผนเมื่อกี้เสียอีก
คราวนี้เราได้กลายเป็นแดนแห่งอารยธรรมขนานแท้แล้วล่ะ