บทที่ 166 ยากที่จะยอมรับ

บทที่ 166 ยากที่จะยอมรับ

สวี่ต้าเม้าพูดพลางตบเงินหนึ่งร้อยห้าสิบหยวนลงบนโต๊ะโดยไม่เปิดโอกาสให้ลิงผอมได้อ้าปาก สายตาของเขาไม่ละไปจากโต๊ะพนันเลยแม้แต่น้อย

ลิงผอมกับหรูฮวาสบตากัน ทั้งคู่ต่างเผยรอยยิ้มออกมาบนใบหน้า

ที่เพิ่งปล่อยให้เขาชนะเมื่อกี้ ก็เพื่อให้เขาแพ้หมดตัวหนักกว่าเดิมนั่นแหละ!

ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงคำรามอย่างเดือดดาลก็ดังขึ้นจากกระท่อมผุพัง

"เป็นไปไม่ได้!"

สวี่ต้าเม้าเดือดดาลจนแทบจะคว่ำโต๊ะ แต่ทว่าพอออกแรงทั้งตัวแล้ว โต๊ะตรงหน้ากลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นถึงพบว่าลิงผอมกับหรูฮวาต่างยืนกดโต๊ะไว้คนละฝั่ง สายตาเฉียบคมกวาดมองมาที่เขา

ชั่วพริบตานั้นเรี่ยวแรงทั่วร่างพลันเหือดหาย เขาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นตรงๆ พร้อมส่งเสียงครางอึดอัดในลำคอ

ปากพึมพำไม่หยุด "ฉันไม่มีทางแพ้ ฉันไม่ได้แพ้!"