เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 165 อวี๋ไห่ถังเป็นฝ่ายรุกออกไป
อวี๋เจียวถอนหายใจ พอนั่งลงก็ตบโต๊ะเสียงดังปังอย่างแรง
ทำเอาอวี๋ไห่ถังสะดุ้งได้สติกลับมาทันที เธอขยับยิ้มเจื่อนอย่างจนใจ รู้ดีว่าเพื่อนรักเป็นห่วง แต่ว่า...
"ช่างเถอะ" อวี๋ไห่ถังยิ่งคิดในใจก็ยิ่งว้าวุ่น สู้เลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ หัวหน้าลู่อยากมาหาเธอเมื่อไหร่เดี๋ยวเขาก็มาเอง
คำพูดแค่สองคำของเธอกลับทำให้อวี๋เจียวเข้าใจผิดไปใหญ่
สมองของอวี๋ไห่ถังโดนประตูหนีบหรือไงกัน
บอกช่างเถอะก็ช่างเถอะง่ายๆ แบบนี้น่ะเหรอ
อวี๋เจียวอ้าปากค้างไม่รู้จะพูดยังไง จะให้อวี๋ไห่ถังวิ่งตามออกไปงั้นเหรอ ตามไปถามหัวหน้าลู่ว่าทำไมถึงไปหาติงชิวหนานแทนที่จะเป็นเธอเนี่ยนะ แบบนั้นก็เสียหน้าตายชักเลยสิ!
ยังไงอวี๋ไห่ถังก็เป็นถึงดาวเด่นประจำโรงงานเชียวนะ ถ้าทำเรื่องน่าอายขนาดนั้น หัวหน้าลู่จะคิดยังไงกับเธอก็ไม่รู้
พอดีกับจังหวะนั้นที่อวี๋ไห่ถังหันหน้ามาถามเบาๆ "เธอว่าอะไรนะ" กะว่าจะเกลี้ยกล่อมให้อวี๋เจียวไม่ต้องกังวลแทนตน ค่อยๆ ดูกันไปทีละก้าว เรื่องแบบนี้มันรีบร้อนไม่ได้