บทที่ 164 เหยียนปู้กุ้ยขอร้องสวี่ต้าเม้า

บทที่ 164 เหยียนปู้กุ้ยขอร้องสวี่ต้าเม้า

วันรุ่งขึ้น

ตอนที่เหยียนปู้กุ้ยเดินออกจากบ้านก็เห็นสวี่ต้าเม้าเดินตรงมาทางตน ตอนแรกนึกว่าอีกฝ่ายจะเข้ามาทักทาย หรือไม่ก็วานให้ตนช่วยลาหยุดให้ ทว่ากลับไม่มีเลยสักอย่าง?

เหยียนปู้กุ้ยลืมเรื่องที่แอบล้วงความลับจากสวี่ต้าเม้าเมื่อคืนไปเสียสนิท เขาสาวเท้าเร็วๆ ไม่กี่ก้าว กว่าจะไล่ตามทันก็เหนื่อยเอาเรื่อง

"คืนนี้ยังจะมากินเหล้าอีกไหม"

"กินกับผีน่ะสิ ผมนับถือคุณเป็นลุงสาม แล้วคุณเห็นผมเป็นตัวอะไร"

เมื่อคืนก่อน สวี่ต้าเม้าถูกเหยียนปู้กุ้ยพยุงมาส่งถึงหน้าประตู

ถ้าพยุงเขากลับเข้าไปในบ้านก็คงไม่มีเรื่องอะไรแล้ว

สวี่ต้าเม้าที่กำลังเมาสะลึมสะลือออกแรงผลักประตูจะเข้าไป โดยไม่ทันสังเกตเลยว่ายังไม่ถึงบ้านตัวเอง ผลคือผลักอยู่นานสองนานประตูก็ไม่เปิด