บทที่ 163 ติงชิวหนานยินยอม

บทที่ 163 ติงชิวหนานยินยอม

เธอเลือกที่นี่ก็มีเหตุผล หากตามไปถึงห้องทำงานของลู่เฉินก็ยังมีเลขาฯ ของเขาอยู่ตรงนั้น ถ้าเขายังคงทำหน้าเย็นชาใส่เธอ เธอคงทำใจลดตัวลงไปอ้อนวอนเขาไม่ได้

แต่ที่นี่ไม่เหมือนกัน

แม้ลู่เฉินจะทำหน้าเย็นชา แต่ติงชิวหนานกลับทำเป็นมองไม่เห็น ทั้งยังไม่ระวังตัวหลบเลี่ยงเหมือนเมื่อก่อน ดึงมือเขาเดินตรงไปใต้ต้นไม้ทันที

ถึงอย่างไรนี่ก็คือโรงงานรีดเหล็ก หากคนงานคนอื่นมาเห็นเข้า จะไม่เอาไปนินทาเหรอ?

ต่อให้ติงชิวหนานยอม ลู่เฉินก็ไม่ยอมหรอก!

"คุณยังโกรธฉันอยู่ใช่ไหม!" ติงชิวหนานพยายามเค้นน้ำตา เธอเอียงใบหน้าซีกซ้ายด้านที่ดูดีที่สุดออกมา แกล้งทำไปทำมาก็ร้องไห้ขึ้นมาจริงๆ สะอึกสะอื้นจนตัวสั่นเทา