กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 138 บรรยากาศคลุมเครือกับสวีฮุ่ยเจิน
แต่พอเห็นดวงตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับลูกสุนัขที่กำลังรอคำชมจากเจ้านาย ลู่เฉินก็ใจอ่อนทนไม่ไหว ยื่นมือไปลูบหัวเธอเบาๆ พลางพยักหน้าให้
ภายในห้องค่อยๆ อบอุ่นขึ้นมา
ในที่สุดก็จัดการสองสาวให้อยู่ในที่ทางเรียบร้อย ลู่เฉินยืนเท้าสะเอวพลางคิดว่าถ้าวันนี้ตนเองไม่มา ทั้งสองคนนี้จะทำอย่างไรกัน?
ดีไม่ดีคงได้นอนแผ่อยู่บนพื้น แล้วพรุ่งนี้ต้องเป็นหวัดแน่นอน
ทั้งสองคนนอนดิ้นไปมาอยู่บนเตียงอย่างไม่ค่อยสงบเท่าไรนัก