บทที่ 139 ความในใจของสวีฮุ่ยเจิน

บทที่ 139 ความในใจของสวีฮุ่ยเจิน

"ตอนเธอไปคบกับไช่เฉวียนอู๋ เธอหวังอะไรล่ะ? เขาก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน เธอยังยอมมีลูกให้เขาตั้งหลายคนไม่ใช่เหรอ? แล้วตอนนี้เป็นไงล่ะ?"

เฉินเสวี่ยหรูคิดถึงเรื่องที่ตัวเองกับลู่เฉินยังไม่ได้ตกลงปลงใจเป็นอะไรกันเลย ในใจก็พลันมีเพลิงโทสะผุดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จึงอดไม่ได้ที่จะระบายออกมา

สวีฮุ่ยเจินได้ยินที่เฉินเสวี่ยหรูพูดก็อ้าปากค้าง ไม่รู้จะเถียงกลับยังไง ได้แต่ก้มหน้าก้มตาคนโจ๊กในหม้อไปพลาง

ในห้องครัวเงียบสงัดลงจนดูแปลกพิลึกชั่วขณะ พอน้ำข้าวต้มเดือด กลิ่นหอมของโจ๊กก็ตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องครัว...

ไม่นานอาหารก็ถูกยกขึ้นโต๊ะ

เฉินเสวี่ยหรูทำไข่ผัดจานหนึ่ง พร้อมด้วยโจ๊กที่สวีฮุ่ยเจินเคี่ยวไว้!

ลู่เฉินดื่มโจ๊กไปชามหนึ่ง ไม่ค่อยได้แตะไข่ผัดเท่าไหร่ ตอนจะไปก็หยิบผ้าสีแดงไปผืนหนึ่ง กะว่าน่าจะตัดเสื้อผ้าได้สักสองชุด แล้วยังหยิบชุดกี่เพ้าติดมือไปด้วยอีกตัว