กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 128 ให้รองเท้าหนังคู่เล็กแก่หวังโม่
หวังโม่หันหลังเตรียมจะเดินจากไป ตอนนี้ต่อแถวกับรอต่อแถวหลังเลิกงานก็มีค่าเท่ากัน สู้ไปกินข้าวก่อนตอนนี้ยังดีกว่า ท้องก็กำลังหิวอยู่ด้วย!
"หวังโม่!"
จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเรียก หวังโม่หันกลับไปมองเห็นเหลียงลาตี้กำลังต่อแถวอยู่ข้างหน้า แววตาพลันเป็นประกาย รีบสาวเท้าเดินเข้าไปถามอย่างกระตือรือร้น
"เธอมาอยู่นี่ได้ยังไงน่ะ?"
น้ำเสียงของหวังโม่เต็มไปด้วยความสงสัย เพราะจำได้ชัดเจนว่าอีกฝ่ายเป็นแค่พนักงานชั่วคราวนี่นา!
"เธอขยับมานี่สิ เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง!"