บทที่ 127 สวัสดิการพนักงานประจำ

บทที่ 127 สวัสดิการพนักงานประจำ

เหยียนปู้กุ้ยส่ายหน้าอย่างมีลับลมคมใน น้ำเสียงกวนประสาท

"เธอยังไม่รู้จักนังแก่หน้าด้านเจี่ยจางซื่อดีพอ ถ้าฉินหวายหรูไม่ส่งเงินเดือนให้ ยายแก่นั่นก็อาละวาด แล้วมีหรือจะยอมให้ตัวผลาญเงินได้กินเนื้อ"

"แล้วมันเพราะอะไรล่ะ?"

ป้าสามตาลุกวาวขึ้นมาทันที หรือว่าฉินหวายหรูจะมีช่องทางหาเงินอื่น ถ้าพวกตนรู้เข้าก็จะได้พลอยมีเนื้อกินไปด้วยไม่ใช่เหรอ?

เหยียนปู้กุ้ยพลันพูดไม่ออก ตัวเองอุตส่าห์เป็นถึงครูบาอาจารย์ แต่กลับจะให้ลูกสะใภ้ไปล้างเท้าให้คนอื่น เพียงเพื่ออยากจะฉวยผลประโยชน์ เรื่องพรรค์นี้พูดออกไปไม่ลงจริงๆ

"เอ่อ..."

"เอ่ออะไรเล่า รีบๆ พูดเข้าสิ! อย่าให้ฉันต้องลุ้นสิ!"

ป้าสามพอคิดถึงเรื่องได้กินเนื้อ น้ำลายก็สอขึ้นมาในปากจนต้องสูดน้ำลายดังจ๊วบขณะพูด

"เรื่องของผู้ชาย ผู้หญิงอย่ายุ่ง ถึงเวลารอกินหรูอยู่สบายก็พอแล้ว!"