กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 52 น่าสงสารจับใจ
"เอาคำพูดฉันเป็นลมผ่านหูใช่ไหม? ยังไม่ไปอีกเหรอ? รอให้ฉันช่วยย้ายให้หรือไง!"
หัวหน้าหวังไม่เคยต้องมาทนรับความหงุดหงิดแบบนี้มาก่อน เขาเดินดุ่มๆ เข้ามาในห้องด้วยท่าทางเกรี้ยวกราดแล้วถีบประตูไปทีหนึ่ง!
"อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกแอบมีอะไรกับนังผู้หญิงคนนั้น ไม่อย่างนั้นทำไมต้องไล่ฉันย้ายออกไปด้วย!"
เจี่ยจางซื่อพึมพำอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง