กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 51 ความวุ่นวาย
ประตูล้มตึงลงกับพื้นเสียงดัง "โครม"!
"กรี๊ดดดด!" เจี่ยจางซื่อไม่คิดเลยว่าลู่เฉินจะกำเริบเสิบสานขนาดนี้ ในหัวเพิ่งจะนึกถึงคำว่าบุกรุกเคหสถานขึ้นมาได้ บนหน้าก็โดนตบเข้าไปฉาดใหญ่เสียแล้ว
เจี่ยจางซื่อเจ็บแสบแปลบปลาบบนใบหน้า เธอโดนตบจนมึนงงไปหมด ลืมไปเลยว่ากำลังจะพูดอะไร
ลู่เฉินมองหน้าบานๆ ที่โผล่มาตรงหน้า ด้วยคติที่ว่าไม่ตบก็โง่เต็มทน แต่เขาก็ไม่ได้ลงแรงมากเกินไป!
ไม่ถึงขั้นทำให้ต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มไปอีกสิบวันครึ่งเดือนเหมือนคราวก่อน
"แกกล้าดียังไงมาตบฉัน! แน่จริงก็ตบอีกทีสิ" เจี่ยจางซื่อกลับมาปากดีในเสี้ยววินาที
ลู่เฉินไม่เคยเจอคำขอประหลาดที่วอนโดนตบขนาดนี้มาก่อน แต่ด้วยความใจบุญสุนทาน เขาจึงสนองความต้องการของเจี่ยจางซื่อให้ทันที
"เพียะ!"
หน้าของเจี่ยจางซื่อถูกตบจนหันไปอีกทาง หัวส่งเสียงวิ้งๆ คราวนี้ดีเลย ไม่เพียงแต่สมมาตรกันแล้ว ทั่วทั้งหน้ายังแสบร้อนไปหมดอีกด้วย