บทที่ 46 พวกหมาเลียโผล่มาอีกแล้ว

บทที่ 46 พวกหมาเลียโผล่มาอีกแล้ว

ขาดแค่ยังไม่ได้พูดคำว่า ยัยนั่นมีตรงไหนเทียบฉันได้ ออกมาตรงๆ เท่านั้น เมิ่งเจียวเจียวพูดพลางทำท่าจะดึงแขนลู่เฉิน

ลู่เฉินหลบไปอยู่ข้างกายเหอยวี่สุ่ยทันที

เหอยวี่สุ่ยเองยังรู้สึกว่ามันเกินไปจริงๆ เธอรู้อยู่แล้วว่าเมิ่งเจียวเจียวคบหายาก แต่ไม่นึกเลยว่าจะร้ายโจ่งแจ้งขนาดนี้ เมื่อหมดความอดทนจึงเงื้อมือตบใส่หน้าอีกฝ่ายทันที

เมิ่งเจียวเจียวถอยหลังหนีด้วยความกลัวไปหนึ่งก้าว ส่วนตู้จื่อเถิงก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญหนึ่งก้าว

ฝ่ามือฉาดนี้จึงฟาดลงบนใบหน้าของตู้จื่อเถิงเข้าอย่างจัง

ลู่เฉินพูดเหน็บแนมขึ้นมา "นายดีกับเธอขนาดนี้ หรือว่าพวกนายสองคนคบเป็นแฟนกันอยู่?"

ตู้จื่อเถิงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที ทว่าเมิ่งเจียวเจียวกลับหน้าตื่นไปชั่วขณะแล้วรีบปฏิเสธ