เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 45 เจอสาวแอ๊บใส
ภรรยาของครูหลี่พูดอย่างมีน้ำโหว่า "ก็ไม่ใช่เพราะพ่อแม่สามีฉันดึงดันจะเลี้ยงหลานเองหรอกเหรอ ถ้าจะเข้าเมืองมาก็ต้องมากันหมด แต่ห้องนี้เล็กแค่นี้ จะไปอยู่กันพอได้ยังไงกัน"
ครูหลี่กับภรรยาพูดไม่เก่ง ทุกครั้งต่างก็โมโหมาก แต่ก็โดนความกตัญญูกดทับไว้ทุกที
ภรรยาของครูหลี่คิดจะพาลูกชายกลับมาด้วยความเด็ดขาด ทว่าลูกชายกลับไม่ยอมกลับมากับเธอ นี่ต่างหากที่เป็นเรื่องชวนให้เสียใจที่สุด อดไม่ได้ที่จะขยี้ดวงตาที่เมื่อยล้า
เธอร้องไห้ทุกค่ำคืนจนไม่มีน้ำตาจะไหลอีกแล้ว
ลู่เฉินกับครูหลี่เอ่ยปากขึ้นมาพร้อมกัน
"ผมมีวิธีอยู่ครับ เพียงแต่จะเสียหน้าไปสักหน่อย"
"ลู่เฉิน เธออย่าไปถือสากับอาจารย์แม่เลยนะ เธอแค่คิดถึงลูกมากไปหน่อย"
ภรรยาของครูหลี่ดวงตาเป็นประกาย "วิธีอะไรเหรอ"