เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 ฉากยึดทรัพย์ที่ทุกคนชื่นชอบ
บนเรือเป่ยหมิง
หลินเป่ยดื่มน้ำไปอึกหนึ่งแล้วส่งถ้วยคืนให้ซูหว่านชิง จากนั้นก็บิดชายเสื้อที่เปียกโชก ธารโลหิตปนเปกับน้ำทะเลหยดร่วงลงมา ขังเป็นแอ่งเล็ก ๆ บนดาดฟ้าเรือ
“กัปตันเรือ คุณเหนื่อยไหม” ซูหว่านชิงเบิกตากว้าง
“เหนื่อย” หลินเป่ยตอบตามตรง “แต่แค่เสียหน้าไม่ได้ เลยต้องฝืนทนไว้”
“อาจารย์ หน้าตาของคุณนี่ช่างมีค่าจริง ๆ” หลินเยียนเดินเข้ามา ปากบ่นรังเกียจ แต่มือกลับยื่นผ้าแห้งมาให้ผืนหนึ่ง
หลินเป่ยรับมาเช็ดหน้า พลางเงยหน้ามองดูรอบทิศ
ผิวน้ำทะเลเต็มไปด้วยเศษไม้ลอยเกลื่อน ใบเรือขาดวิ่น และศพที่จมครึ่งลอยครึ่ง
เรือรบหลักเนตรโลหิตไม่กี่ลำนั้นที่ถูกเขาบดขยี้และผ่าตัดสะบั้น กำลังค่อย ๆ จมลง ควันดำและหมอกโลหิตยังคงไม่จางหายไปจนหมด สิ้นผืนสมุทรคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวรุนแรง
“ตายไปเท่าไหร่” หลินเป่ยถาม