กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 การสำรวจเรือผี
เรื่องราวต่อจากนั้น
หลินเป่ยงีบหลับไปครู่หนึ่ง เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
เรือเป่ยหมิงแล่นออกจากทะเลคลื่นพิโรธ สภาพอากาศกลับแจ่มใสดีจนน่าประหลาด
ผิวทะเลราบเรียบราวกับผืนผ้าต่วนสีน้ำเงินเข้ม คลื่นสงบจนแทบไม่รู้สึกถึงการกระเพื่อมไหว
ดวงอาทิตย์ลอยค้างอยู่กลางฟ้า แสงอุ่นแผ่กระจาย ไม่แสบตา และไม่อบอ้าว ส่องให้ลายไม้บนดาดฟ้าเรือสว่างกระจ่างตา
ลมพัดมาจากท้ายเรืออย่างเอื่อยเฉื่อย พัดใบเรือให้พองขึ้นเพียงครึ่ง ช่วยผลักดันให้เรือเป่ยหมิงแล่นไปข้างหน้าอย่างไม่รีบร้อน
“อย่าวิ่งนะ อย่าวิ่ง หยุดเดี๋ยวนี้”
เสียงของซูหว่านชิงดังจากหัวเรือไปจนถึงท้ายเรือ
เธอกำลังวิ่งไล่ตามเศษกระดาษชิ้นหนึ่งที่ถูกลมทะเลพัดปลิวไปทั่วดาดฟ้าเรือ