เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 เข่นฆ่าประหัตหาร ท้ายที่สุดแล้วมิใช่ชีวิต
หนึ่งคนหนึ่งมังกรสบตากัน มันเอียงคอเล็กน้อย
วินาทีนั้น ซูหว่านชิงรู้สึกว่าชาตินี้ของตนไม่ได้อยู่มาอย่างเสียเปล่าแล้ว
มังกรดำน้อยกระพริบนัยน์ตาแนวตั้งสีเงิน จู่ ๆ ก็กางปีกออกแล้วพุ่งเอาหัวชนเข้าไปในอ้อมอกของหลินเป่ย กรงเล็บน้อยทั้งสี่ตะกุยไปทั่ว ก่อนจะงับเข้าที่นิ้วมือของหลินเป่ยคำหนึ่ง
ผิวไม่ถลอก
แต่ในปากของเจ้าตัวเล็กแฝงพลังแห่งเวลาอันเลือนรางเอาไว้แล้ว หลินเป่ยรู้สึกเพียงปลายนิ้วชาหนึบ ราวกับถูกไฟช็อตเข้าทีหนึ่ง
รอยฟันสีทองจาง ๆ ปรากฏอยู่บนนิ้วมือของเขา ราวกับตราประทับเกล็ดมังกรขนาดเล็ก ส่องแสงเรืองรองช้า ๆ อยู่บนผิวหนัง
การแจ้งเตือนของระบบเด้งขึ้นมา:
[มังกรเยาว์ “หลงหยวน” การผูกพันธะยอมรับนายสำเร็จ]
หลินเป่ยหลุบตาลงมอง