เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 เบี้ยต่อรองของคนที่หันกลับมา
ภัตตาคารวั่งเจียงโหลว
ในอำเภอไห่ผิงปี ค.ศ. 1998 สามคำนี้เป็นอีกชื่อหนึ่งของภัตตาคารระดับท็อปของอำเภอ
ภัตตาคารสร้างอยู่ติดแม่น้ำ สามชั้นมีชายคากระเบื้องซ้อนกัน หน้าประตูมีสิงโตหินนั่งอยู่คู่หนึ่ง
ล็อบบี้ปูด้วยกระเบื้องหินขัดเงาแวววาว ส่วนโถงทางเข้าและปากบันไดก็ปูพรมต้อนรับสีแดงเข้มทับไว้อีกชั้น
บนเพดานห้อยโคมคริสตัลแก้วสูงเท่าสามชั้น
ถึงข้างในจะหลอดขาดไปหลายดวง มองไกลๆ สว่างบ้างมืดบ้างไม่สม่ำเสมอ แต่ก็ไม่กระทบสถานะของมันในใจเหล่าเจ้าของกิจการในอำเภอเลย
พนักงานเสิร์ฟใส่ชุดกี่เพ้าติดกระดุมจีนกันหมด
ผ่าข้างสูงถึงต้นขา เดินทีก็เห็นบ้างไม่เห็นบ้าง
ห้องส่วนตัวชั้นสองมีโต๊ะกลมไม้เนื้อแข็งสีแดงตัวหนา ตั้งล้อมด้วยเก้าอี้ตัวใหญ่แกะสลัก บนโต๊ะปูผ้ากำมะหยี่สีแดงสด ตรงกลางตั้งจานหมุนแก้วไว้