กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 214 ปูเวที
เช้าวันรุ่งขึ้น
ฟ้ายังสลัว ๆ อยู่เลย
ซูเจิ้นกั๋วเบ้าตาลึกโบ๋ คางมีหนวดขึ้นเป็นตอ ๆ เขาสวมเสื้อแขนสั้นสีกรมท่า คว้าเสื้อคลุมที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้ เตรียมขับรถไปซอยเหวินฮว่าตรง ๆ
สมุดบัญชีเล่มนั้นปล่อยไว้ในมือหลินเฟิงอีกไม่ได้
ปล่อยไว้นานขึ้นอีกแค่ชั่วโมงเดียว ก็อาจพาเคราะห์ถึงตายมาให้ไอ้เด็กสิบแปดคนนั้นได้
มือเขาเพิ่งจะแตะโทรศัพท์ตั้งโต๊ะ
ตริ๊ง ตริ๊ง —
โทรศัพท์ดังขึ้นก่อน
ซูเจิ้นกั๋วขมวดคิ้วยกหู