กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 หน้าที่ถึงตาย
แอร์ยังพ่นลมเย็นออกมาดังฟู่ ๆ
แต่หลิวจื้อหมิงกลับเหงื่อแตกเต็มหัว
เขานั่งตัวเกร็งอยู่แค่ขอบเก้าอี้ มือทั้งสองวางบนเข่า แทบไม่กล้าหายใจแรง
ซูเจิ้นกั๋วล้วงซองบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า
ไม่จุด
แค่คีบไว้ระหว่างนิ้ว ค่อย ๆ หมุนเล่น
ดวงตาคู่นั้นที่อดหลับอดนอนมาทั้งคืนและเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ยังจ้องหลิวจื้อหมิงไม่วาง
“ผมควรเรียกคุณว่าเฮียสามหลิว หรือหลิวจื้อหมิงดี?”
“หัวหน้าซู อย่าล้อเล่นเลยครับ”