เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 วิชาอินหยางที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน
เหมยเหลียงอวี้รักหน้าตายิ่งชีพ จึงบอกอวี๋ซุ่ยว่าตนเป็นเพียงเล็กน้อย ทว่าความจริงปราณห้าธาตุแปรปรวนไปโดยสิ้นเชิงแล้ว ยามหลับตาพักผ่อนก็ขมวดคิ้วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
หลายวันก่อนเขาแทบจะต่อสู้กวาดล้างศัตรูอยู่ตลอด ทั้งยังใช้วิชากลไกสวรรค์หลายแขนงบ่อยครั้ง วันที่ถูกพิษเร้นห้าประการกักไว้ในหาดน้ำตื้นกลับมีเวลาพักอยู่บ้าง แต่ตกกลางคืน เมื่อใช้หลงจงอวี๋ในค่ายกลศาสตราเกราะ และสลายค่ายกลเพื่อออกมา เขาก็ใช้วิชากลไกของสำนักเต๋า เป็นวิชากลไกสวรรค์ที่เขาใช้ก่อนหน้านั้นพอดี
สิ่งที่ฝืนไขว่คว้ามา ย่อมต้องจ่ายราคาเสมอ
เหมยเหลียงอวี้ใช้วิชาเก้าสายของสำนักเต๋า สิ้นเปลืองพลังยิ่งกว่าวิชากลไกสวรรค์ของสำนักอื่น ทั้งยังเป็นภาระหนักกว่า
หากใช้พลังของตนมากเกินไปจนธาตุทั้งห้าในแก่นแสงเสียสมดุล ก็จะชักนำให้ธาตุทั้งห้าปั่นป่วนได้ง่าย
ยังดีที่เขายังใช้วิชาเก้าสายของสำนักแพทย์ได้ แม้ต้องฝืนประคองตน แต่ก็ยังค่อย ๆ ปรับลมหายใจและชักนำพลังได้ด้วยตัวเอง
รอจนสภาพดีขึ้นบ้าง เหมยเหลียงอวี้จึงงีบหลับไปครู่หนึ่ง
อวี๋ซุ่ยมองศิษย์พี่อยู่ครู่หนึ่ง สายตากวาดไล้พินิจเขาทั่วร่างแล้วจึงเบือนกลับมา ครั้นแน่ใจว่าศิษย์พี่ไม่มีทางสังเกตเห็น นางก็หยิบไม้บรรทัดฟังวายุออกมาส่งสารสื่อจิตหาจงหลีเชวี่ย