เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 โลกนี้ใช่ว่าทุกคนจะชอบอวี๋ซุ่ย
สิ่งที่ทำให้เหมยเหลียงอวี้ใส่ใจมากที่สุด แท้จริงแล้วคือคืนนั้นเขารีบรุดไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์ แต่กลับถูกท่านอาจารย์ขวางไว้นอกประตู ไม่ให้เข้าไป
หลังอวี๋ซุ่ยออกจากมหาวิหารศักดิ์สิทธิ์ นางก็ใช้ปราณห้าธาตุได้ บำเพ็ญเพียรวิชาเก้าสายได้ ไม่ใช่ผู้ฝึกวิชาผิงซู่อีกต่อไป
จุดสำคัญแท้จริงอยู่ที่คืนนั้น
หากอวี๋ซุ่ยผนึกดินวิเศษซีหย่างและเรียนรู้วิชากำเนิดปากว้าในคืนนั้นไม่สำเร็จ บางทีวันที่ถูกโจมตีในเขตเมืองชั้นนอก เพลิงประหลาดก็คงไม่อาจเสริมพลังวิชาเก้าสายได้ และคงเผาคนจนมอดไหม้ไปเหมือนครั้งแรก
จากผู้ฝึกวิชาผิงซู่กลายเป็นผู้ใช้วิชาที่บำเพ็ญเพียรได้ เพียงเท่านี้ก็น่าตกตะลึงมากพอแล้ว
แต่ท่านอาจารย์ไม่ได้บอกให้เขารู้ความลับของอวี๋ซุ่ย และเหมยเหลียงอวี้ก็ไม่ได้คิดสืบสาวให้ลึกซึ้ง ต่อให้อวี๋ซุ่ยต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง เขาก็ไม่ใส่ใจ อย่างไรเสียท่านอาจารย์ก็ควบคุมนางอยู่
ใครบ้างไม่มีความลับที่ไม่อยากให้ผู้อื่นรู้
เหมยเหลียงอวี้รู้ว่าปีชิวเยี่ยนกำลังเตือนเขาว่า การพบอวี๋ซุ่ยคืนนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ต่อให้อวี๋ซุ่ยไม่ได้มีส่วนร่วมโดยตรง อย่างน้อยก็เกี่ยวข้องทางอ้อม
“ตอนใช้ศาสตร์พยากรณ์ด้วยไม้เสินมู่แล้วเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น นับว่าประหลาดจริง ๆ” เหมยเหลียงอวี้ครุ่นคิด พลางแตะสายตาไปยังไม้เสินมู่ในฝ่ามือของปีชิวเยี่ยน “ต่อให้ศิษย์น้องหญิงมีส่วนด้วย ก็คงไม่มีเจตนาร้าย มิฉะนั้นท่านอาจารย์คงลงมือแล้ว”