เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 ยังน่ารักอยู่มิใช่หรือ
เหมยเหลียงอวี้ให้สืออวี๋ซุ่ยใช้วิชาควบคุมวายุพาเขาไปยังสำนักแพทย์จริง ๆ
สืออวี๋ซุ่ยจับชายเสื้อเขาไว้ ปราณห้าธาตุสีทองปกคลุมคนทั้งสอง การควบคุมการไหลเวียนของปราณห้าธาตุขณะร่ายอาคมแม่นยำยิ่ง เพียงชั่วพริบตาร่างของทั้งคู่ก็ไปปรากฏอยู่ไกลออกไปแล้ว
หลังค่ายกลด่านสำนักพิชัยสงครามปิดลง ศิษย์ที่บาดเจ็บและมาสำนักแพทย์ก็น้อยลงมาก ความวุ่นวายก่อนหน้านี้ผ่านพ้นไปแล้ว เวลานี้ในสถานพยาบาลจึงไม่มีผู้คน
ยามนี้ผู้เฝ้าเวรสถานพยาบาลยังคงเป็นสือเยวี่ยเจิน ชางชูอยู่เป็นเพื่อนข้างกาย ส่วนคืนนี้เหนียนชิวเยี่ยนก็อยู่ด้วย กำลังช่วยสือเยวี่ยเจินเก็บรวบรวมสมุนไพรอยู่กับชางชู
“พี่เยว่เจิน!” เสียงของสืออวี๋ซุ่ยมาถึงก่อนตัว ทำให้ทั้งสามคนในสถานพยาบาลหันไปมองทางประตู
ตอนเหมยเหลียงอวี้ร่อนลงด้วยวิชาควบคุมวายุ เขามองสืออวี๋ซุ่ยแวบหนึ่ง นางควบคุมปราณห้าธาตุได้คล่องแคล่วขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ
“ศิษย์พี่ของข้าบาดเจ็บ!” สืออวี๋ซุ่ยคว้าชายเสื้อเหมยเหลียงอวี้ พาเขาเข้าห้อง สายตากังวลมองไปยังสือเยวี่ยเจิน “พี่เยว่เจิน รีบดูให้เขาที”
ก่อนหน้านี้นางมาสำนักแพทย์ทุกคืนเพื่อเปลี่ยนยา จึงคุ้นเคยกับสือเยวี่ยเจินขึ้นมาก
ทั้งสามคนในห้องเห็นสืออวี๋ซุ่ยจูงคนที่ชุ่มเลือดเข้ามา ครั้นเพ่งดูให้ชัด คนชุ่มเลือดผู้นั้นกลับเป็นคนคุ้นหน้า