เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 ผู้ที่เจ้ายอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องในวันหน้า
เพียงชั่วข้ามคืน อวี๋ซุ่ยก็เปลี่ยนจากเด็กป่าบนเขา กลายเป็นคุณหนูสูงศักดิ์แห่งราชวงศ์แคว้นชิงหยาง
หลังหนานกงหมิงตั้งชื่อให้นาง อวี๋ซุ่ยก็แทบไม่ได้พบฮูหยินซู่สตรีใบ้ยังคงอยู่เคียงข้างนาง ทว่าคนที่คอยดูแลนางกลับมีมากกว่าเมื่ออยู่ที่หลัวซานหลายเท่า
เรือนหลังใหญ่กำแพงแดงกระเบื้องดำตรงหน้า ดีกว่าห้องมืดเล็ก ๆ ที่หลัวซานมาก ในฐานะผู้สืบทอดที่ท่านอ๋องเลือกด้วยตนเอง และเป็นท่านหญิงน้อยเพียงคนเดียวในสองคนที่ได้สืบทอดแซ่หนานกง อวี๋ซุ่ยกินอยู่ใช้สอยด้วยของดีที่สุด ทุกคนทั่วนครชั้นล่างในจวนล้วนเคารพนบนอบต่อนาง แม้นางจะเป็นเพียงเด็กน้อยที่ยังพูดจาไม่ชัดถ้อยชัดคำ
ความได้เปรียบของเด็กน้อยไร้เดียงสา ทำให้นางล่วงรู้ความลับไม่น้อย
ในจวนมีฮูหยินสามคน แต่ละคนมีบุตรชายหนึ่งคน พี่ชายทั้งสามของนางมีอายุหกขวบ ห้าขวบ และสี่ขวบตามลำดับ
เพราะไม่ได้รับสิทธิ์ใช้แซ่หนานกง พวกเขาจึงใช้แซ่ตามมารดา
อวี๋ซุ่ยพบพี่ชายทั้งสามเพียงวันแรกเท่านั้น ส่วนฮูหยินทั้งสามกลับพบได้ทุกสามวันห้าวัน ฮูหยินทั้งสามชอบมานั่งสนทนาเล่นที่เรือนท่านหญิงน้อยอยู่ครู่หนึ่ง และไม่เคยมาตามลำพัง มาทีไรก็มากันครบสามคน
หนานกงหมิงก็มาหาอวี๋ซุ่ยอยู่บ่อยครั้ง กระทั่งยามจัดการราชกิจ เขาก็ปล่อยให้นางเล่นซุกซนอยู่ข้างกาย
ทุกคนต่างวางใจในตัวอวี๋ซุ่ย นางเพิ่งอายุขวบครึ่ง จะรู้อะไรเรื่องราชกิจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเดินที่ยังโซเซ ล้มอยู่บ่อย ๆ แถมยังออกเสียงไม่ชัด ดูอย่างไรก็พัฒนาการช้ากว่าเด็กทั่วไปอยู่ก้าวหนึ่ง