ตอนที่ 43 ปริศนาของอ๋องสู่ ขายหวีให้พระ (สอง)

ตอนที่ 43 ปริศนาของอ๋องสู่ ขายหวีให้พระ (สอง)

หม่าชิวมองอ๋องสู่แวบหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะเลื่อมใสอ๋องสู่ท่านนี้จากก้นบึ้งหัวใจ อ๋องสู่ต้องเป็นผู้มีความสามารถยิ่งยวดอย่างแน่นอน

ขายหวีให้พระเนี่ยนะ

เรื่องนี้ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ แต่กลับแบ่งคนออกเป็นระดับชั้นได้ชัดเจน ซ้ำยังทดสอบสติปัญญาและความสามารถของคนคนหนึ่งได้เป็นอย่างดี

สิ่งที่ขายนี่ไม่ใช่แค่หวี แต่เป็นการทดสอบความคิด การพลิกแพลง เล่ห์เหลี่ยม สิ่งที่ขายคือความรู้และปัญญาต่างหาก

ดั่งคำโบราณที่ว่า การค้าขายใช่ว่าจะไร้ตำรา รู้ลึกถึงจิตใจคนนั่นแหละคือยอดวิชา

ในใจเขายิ่งมั่นใจเข้าไปอีกว่าอ๋องสู่คนนี้ไม่ธรรมดา หากตนได้ติดตามอ๋องสู่ ย่อมมีเกียรติยศไปชั่วชีวิต ดีกว่าไปเป็นขุนนาง มีอนาคตสดใสกว่ากันเยอะ

ในบรรดายี่สิบคนนี้ พอถึงตอนรับหวีก็มีคนถอนตัวไปบ้าง ในใจแอบด่าอ๋องสู่ว่าจงใจแกล้งตั้งโจทย์ยากมากลั่นแกล้งกัน ไม่ได้จริงใจอยากจะจ้างพวกเขามาทำงานจริง ๆ

เอาหวีไปขายให้พระ นี่มันเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ชัด ๆ

แต่ก็ยังมีคนแบกหวีขึ้นหลังอย่างกล้าหาญ มุ่งหน้าไปยังวัดใหญ่ต่าง ๆ เพื่อตามหาพระมาซื้อหวี