กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 44 ฮี่ฮี่ฮี่ ลูกข้ามีเงินอีกแล้ว ข้าไปกวาดเงินกลับบ้านได้อีก
ตอนนี้ทั้งตำหนักบูรพาเงียบกริบ ขนาดเข็มตกพื้นยังได้ยิน
ทุกคนที่อยู่ในนั้นต่างคิดกันหนัก
ซุนเฉิงตาเป็นประกาย ลูบไฝดำถี่ขึ้น แล้วถามว่า “องค์รัชทายาท ท่านยอมทำธุรกิจกับผู้หญิงพวกนั้นไหมขอรับ”
“นี่มัน...”
หลี่เฉิงเฉียนลำบากใจขึ้นมาทันที
เขาเป็นถึงรัชทายาท เรื่องทั้งหมดในหัวควรอยู่กับงานราชการ
เรียนรู้วิธีปกครองบ้านเมือง บังคับบัญชาขุนนาง ไม่ใช่ไปเรียนการค้าขายที่ต่ำต้อยที่สุด
แบบนี้มันกลับต้นกลับปลายชัดๆ
ถ้าขุนนางตรวจการจับได้ เขาเป็นถึงว่าที่จักรพรรดิ ไม่ทำหน้าที่ของตัวเองก็ช่างเถอะ ยังไปทำธุรกิจเกี่ยวกับผู้หญิงอีก