เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1319 บุกกดดันถึงหน้าเรือน
“ฮึ!”
เมื่อจำได้ว่าเจ้าเคราแพะนั่นคือใคร แววตาของเฒ่าเซียวก็วาบประกายโทสะขึ้นมาทันที เขาสาวเท้าก้าวตรงไปข้างหน้า เดินอ้อมผ่านร่างของเด็กหนุ่มคนนั้นไปหยุดอยู่ตรงหน้าเจ้าเคราแพะ
เจ้าเคราแพะถูกไอสังหารและบารมีของเฒ่าเซียวข่มขวัญจนสะดุ้งโหยง อดไม่ได้ที่จะถอยกรูดไปด้านหลังถึงสองก้าว ครั้นได้สติรู้ตัวว่าตนเองเสียหน้าท่ามกลางสายตาผู้คน จึงได้แต่แสร้งทำใจดีสู้เสือ ตวาดถามออกไปด้วยท่าทางปากกล้าขาลั่น
“ตาเฒ่าเซียว เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่!”
ทว่าสิ่งที่ทำให้มันยิ่งอับอายระคนเดือดดาลยิ่งกว่าเดิมก็คือ เฒ่าเซียวกลับไม่แม้แต่จะชายตามองหรือแยแสสนใจมันเลยแม้แต่น้อย อย่าว่าแต่จะก้มลงมองหน้ามัน แค่เหลือบสายตายังไม่คิดจะทำด้วยซ้ำ สายตาคมกริบของเฒ่าเซียวจับจ้องทะลุไปยังบุรุษหนุ่มที่ยืนอยู่ใจกลางกลุ่มคนเบื้องหลังเจ้าเคราแพะ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและหนักแน่น
“ซานหลาง วันนี้เจ้าพาคนยกโขยงมาปิดล้อมประตูบ้านตาแก่อย่างข้า เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”
“เหวย?”
เมื่อเห็นว่าเฒ่าเซียวไม่เห็นตนเองอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายหลังจากที่ตนเอ่ยปากถามไปถึงสองครา อีกฝ่ายก็ยังคงเชิดคางใส่และเมินเฉย เจ้าเคราแพะจึงบันดาลโทสะจนแทบคลั่ง
“ตาเฒ่าเซียว เจ้าอย่าได้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง! ข้ากำลังพูดกับเจ้าอยู่นี่ หูหนวกตาบอดไปแล้วหรือไร!”