เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1318 ส่งตัวหรือไม่ส่ง
“ขอบใจมากนะน้องชาย”
หลังจากซูฝานยกชามยาขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด เขาก็ลอบสังเกตความรู้สึกในร่างกาย ไม่เพียงไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ ตรงกันข้าม น้ำยานั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นกระแสความอบอุ่น ไหลรินผ่านอวัยวะภายในลงไป ทำให้เขารู้สึกสบายตัวอย่างยิ่ง แม้แต่บาดแผลบนแผ่นหลังก็บรรเทาลงไปไม่น้อย
“มะ...ไม่เป็นไรหรอก...”
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะปู่ของตนเป็นคนทำร้ายซูฝานหรือไม่ สายตาของเด็กหนุ่มที่มองมายังซูฝานจึงคอยหลบ ๆ ซ่อน ๆ อยู่ตลอดเวลา อีกทั้งทุกครั้งที่ซูฝานเอ่ยปากคุยด้วย ใบหน้าของเขาก็จะขึ้นสีแดงระเรื่อขึ้นมาทันที
เมื่อเห็นท่าทางของเขา ซูฝานก็ยิ่งรู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้ซื่อสัตย์จริงใจน่าคบหา เพียงแต่เสียดายที่ยามนี้ตนไม่รู้ว่าอยู่ที่ใด และไม่รู้ว่าวรยุทธ์เดิมจะฟื้นฟูกลับมาเมื่อไร มิฉะนั้นหากแนะนำเขาเข้าสู่สำนักเฮ่าเทียนได้ ก็คงนับว่าเป็นการดึงสหายที่ดีคนหนึ่งเข้ามาในสำนัก
เมื่อรับรู้ได้ถึงสายตาของซูฝานที่กำลังจับจ้อง เด็กหนุ่มก็หน้าแดงซ่านขึ้นมาอีกครั้ง เขารีบยกชามแล้ววิ่งเตลิดออกไป