เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1207 พวกหนูสกปรก ออกมาตายซะ
“นึกไม่ถึงจริง ๆ...”
“ฮะ ๆ...”
เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของซูฝาน ฉินเหวิ่นที่ได้ระบายคำพูดซึ่งอัดอั้นอยู่ในใจมานานหลายปีออกมาจนหมดก็รู้สึกปลอดโปร่งยิ่งนัก รอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง
“เรื่องที่เจ้านึกไม่ถึงยังมีอีกเยอะ... แม้ว่าดูจากตอนนี้ ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์เราจะมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีกว่าเผ่าอสูรที่ถูกขังอยู่ในสวนร้อยอสูรมากนัก”
“แต่แท้จริงแล้ว พวกเราควรต้องขอบใจพวกเขาให้ดีจริง ๆ”
“หากไม่ใช่เพราะพวกเขา พวกเราไม่มีทางได้ใช้ชีวิตที่ไม่ต้องกังวลเรื่องไอเซียนเหมือนทุกวันนี้หรอก”
เมื่อได้ฟังคำพูดของพี่ใหญ่ฉินเหวิ่น ซูฝานย่อมรู้ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวมิได้เกินจริงเลย เขาจึงพยักหน้าเบา ๆ
ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ก็นึกถึงผู้คนหลากหลายรูปแบบในสวนร้อยอสูรขึ้นมา และแน่นอนว่าย่อมนึกถึงหัวหน้าผู้ประเมินในโรงประมูลที่ขายศิลาหลอมวิญญาณให้ตนด้วย
“จริงสิพี่ใหญ่ ข้ามีเรื่องหนึ่ง ท่านช่วยดูหน่อยสิว่ามันสมเหตุสมผลหรือไม่...”