เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1206 ม้วนภาพฟ้าดิน
“ฮ่า ๆ น้องชาย เจ้าฟื้นแล้วรึ?”
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด เมื่อซูฝานได้สติฟื้นคืนมาอีกครั้ง จากเดิมที่ฟ้ายังสว่างโร่ กลับกลายเป็นราตรีมืดมิดเสียแล้ว
ภายในสวนร้อยอสูรที่แต่เดิมเคยจอแจไปด้วยผู้คน บัดนี้ก็เงียบสงบลงเนิ่นนานแล้วเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่าทุกคนล้วนแยกย้ายไปนอนกันหมดแล้ว
มีเพียงฉินเหวิ่นที่อยู่ข้างกาย ยังคงคอยเฝ้าพิทักษ์เขาอยู่อย่างเงียบ ๆ
ในใจของซูฝานพลันบังเกิดความซาบซึ้งใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“ฮ่า ๆ... เจ้ารู้หรือไม่ว่า คนก่อนหน้าที่จู่ ๆ ก็เกิดหยั่งรู้แล้วทิ้งทุกสิ่งเข้าสู่ภวังค์สมาธิ จนลำบากข้าต้องมาคอยคุ้มกันให้คือใคร?”
เมื่อเห็นว่าซูฝานไม่ได้เอ่ยปาก ทว่าสีหน้ากลับเต็มไปด้วยความตื้นตันและซาบซึ้ง ฉินเหวิ่นก็หัวเราะเบา ๆ พลางเปลี่ยนเรื่องคุย
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากให้ซูฝานต้องมารู้สึกติดค้างบุญคุณมากจนเกินไป