เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1208 โอกาสเดียวเท่านั้น
“วี้ง...”
เมื่อจักรพรรดิยุทธ์เอ่ยปาก อานุภาพก็แผ่ซ่าน คลื่นเสียงสายหนึ่งพลันหอบเอาคลื่นลมปราณที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แผ่ขยายออกไปรอบทิศทางโดยมีซูฝานเป็นศูนย์กลาง
และสิ่งที่ทำให้ซูฝานยิ่งมั่นใจว่าในยามนี้มีคนลอบเล่นงานตนก็คือ คลื่นเสียงระลอกนั้นเมื่อแผ่ออกไปได้ระยะหนึ่ง กลับคล้ายกับปะทะเข้ากับกำแพงโปร่งใสที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าพร้อม ๆ กัน สิ้นเสียงกึกก้องกัมปนาทสะเทือนแก้วหู พลังที่แฝงอยู่ในคลื่นเสียงก็ถูกกำแพงนั้นดูดซับไปในทันที
ส่วนกำแพงโปร่งใสนั้นก็ประหนึ่งกำแพงเมืองอันแน่นหนา แม้จะถูกคลื่นเสียงระดับผู้แข็งแกร่งขั้นจักรพรรดิเซียนโจมตีเข้าใส่ ก็เพียงแค่กระเพื่อมไหวเบา ๆ ชั่วครู่ แล้วกลับคืนสู่สภาพเดิม ราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อน
“หืม?”
เมื่อสังเกตเห็นภาพนี้ ซูฝานก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไปเล็กน้อย พลางนึกประหลาดใจอยู่ในใจ
แม้ดูจากภายนอก เสียงตวาดกร้าวของซูฝานจะเหมือนเป็นการประกาศศึก แต่สำหรับซูฝานที่มีประสบการณ์รับมือศัตรูอย่างโชกโชนแล้ว ยามนี้แท้จริงแล้วเขาเริ่มหยั่งเชิงอีกฝ่ายต่างหาก