เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 577 อานุภาพอัสนีเซียน
ซูฝานพลันหัวเราะขึ้นมา เป็นเสียงหัวเราะที่เบิกบานอย่างยิ่ง เขาปาดคราบเลือดบนใบหน้าทิ้งแล้วยืดหลังตรง
ซูฝานนึกถึงหลินเนี่ยน นึกถึงมู่ยี่เหริน นึกถึงเซียนทะเลประจิม คนเหล่านั้นยอมทุ่มเททุกสิ่งเพื่อการก้าวสู่แดนเซียน ทว่าคนเหล่านี้กลับต้องแปดเปื้อนผลกระทบจากแดนปรโลก มู่ยี่เหรินลอบโจมตีหลินเนี่ยนโดยไม่มีลางบอกเหตุ แม้จะอ้างว่าเพื่อแย่งชิงตำแหน่งเซียนกระบี่ แต่เบื้องหลังย่อมมีคนของแดนปรโลกคอยยุยงเป็นแน่!
เมฆสายฟ้าเหนือศีรษะของซูฝานหนาทึบจนมองไม่เห็นแสงสว่าง สิ่งที่ไม่มีใครสังเกตเห็นก็คือ ท่ามกลางประกายสายฟ้าที่แลบปลาบเป็นระยะ มีสีม่วงเจือปนอยู่อย่างเด่นชัด ซึ่งก็คือทัณฑ์สายฟ้าม่วงที่ซูฝานเคยเผชิญมาก่อน
ทว่าท่ามกลางสายฟ้าสีม่วงเหล่านั้น ยังแฝงไว้ด้วยสีทองอันเจิดจ้าบาดตาอยู่อีกชั้นหนึ่ง
ฉีเฟิงจ้องมองซูฝานแล้วชี้นิ้วขึ้นไปบนฟ้า พลางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ "เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวทัณฑ์สายฟ้าหรือ ทัณฑ์สายฟ้าของโลกเบื้องล่างสำหรับเซียนแล้ว แค่สะกิดให้คันยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
ซูฝาน ความอดทนของข้ามีขีดจำกัด!"
"ท่านเสวียนเซียนเก้าวัฏจักร ดูเหมือนท่านจะลืมเรื่องบางอย่างไปนะ" ซูฝานขยับร่างเบา ๆ พลันมีเสียงกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บดังขึ้นถี่รัว
"โอ้? เรื่องอะไรกันล่ะ"