เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 576 ย้อนแย้งในตัวเอง
"มหาจักรพรรดิซินหุน" ยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากเป็นเชิงบอกให้เงียบ พร้อมกับกดเสียงต่ำลง ท่าทางดูชั่วร้ายวังเวงอย่างยิ่ง
"แต่ว่านะ คนที่รู้มากเกินไป มักจะตายไวนะจะบอกให้"
น่าแปลกตรงที่คำพูดประโยคนี้ไม่มีไอพลังเซียนแฝงอยู่เลยแม้แต่น้อย ทว่าซูฝานกลับสัมผัสได้ถึงวิกฤตอันตรายร้ายแรงเป็นครั้งแรกในชีวิต
มหาจักรพรรดิซินหุน ไม่สิ ตอนนี้มหาจักรพรรดิซินหุนไม่ใช่คนเดิมก่อนหน้านี้อย่างแน่นอน เพราะซูฝานสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายจากร่างของเขา
ความรู้สึกนี้ยากจะอธิบาย แต่กลับมีอยู่จริง หากไม่ดึงสมาธิรับมือเต็มร้อย เกรงว่าซูฝานคงต้องตายเข้าจริง ๆ แน่
คล้ายจะมองออกถึงความกระสับกระส่ายของซูฝาน บนใบหน้าของ "มหาจักรพรรดิซินหุน" จึงปรากฏรอยยิ้มดูเป็นมิตรขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยต่อ
"แต่ข้าค่อนข้างสนใจในตัวเจ้าอยู่นะ" "มหาจักรพรรดิซินหุน" หลับตาลงเล็กน้อย ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
"อ้า เจอแล้ว จากความทรงจำของบ่าวคนนั้น เจ้าชื่อซูฝานสินะ ในแดนเซียนเองก็พอจะมีชื่อเสียงอยู่บ้างเหมือนกันนี่" "มหาจักรพรรดิซินหุน" ลืมตาขึ้นพลางแสดงท่าทางเหมือนเพิ่งนึกออก
"เหอะ ชื่อเสียงพรรค์นั้นข้าไม่อยากได้สักนิด" ล้อกันเล่นหรือไง เซียนพวกก่อนหน้านี้ซูฝานรับมือด้วยก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว ตอนนี้เขาไม่อยากถูกเซียนคนไหนหมายหัวอีกต่อไปจริง ๆ