กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 499 ผีลวนลามยามซื่อสามเค่อ
“ผู้อาวุโสซู ท่านจะเกินไปแล้วนะขอรับ?”
คงเจียซื่อที่แบกเขาอยู่เอ่ยด้วยสีหน้ามืดมน “ข้ากับเฒ่าหวังเร่งหนีเอาชีวิตรอด ท่านกลับมาแทะเมล็ดแตงเนี่ยนะ?”
ซูฝานเกาหัวพลางตอบกลับ “แล้วจะให้ข้าทำอะไรเล่า? ตอนนี้มันเบื่อนี่นา…”
“เบื่อก็แทะเมล็ดแตงไม่ได้!” คงเจียซื่อแผดเสียงลั่น “ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าท่านเส้นประสาทใหญ่เกินไปหรือไม่มีหัวใจกันแน่ แม้แต่เฒ่าหวังยังตกใจจนหน้าซีดเป็นไก่ต้ม ท่านกลับยังลอยชายได้ขนาดนี้…”
“งั้น…เอาเป็นว่าเจ้าปล่อยข้าลง แล้วข้าจะกลับไปสู้กับผีตนนั้นสักสามร้อยกระบวนท่าดีไหม?” ซูฝานเอ่ยอย่างจนใจ
“อย่าขอรับ ผู้อาวุโสซูอย่าได้ใช้อารมณ์ชั่ววูบ!”
หวังปิ่งเซวียนเอ่ยขัดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ผีตนนั้นมิใช่ผีธรรมดาสามัญ ด้วยกำลังของท่านย่อมไม่อาจเป็นคู่มือของมันได้แน่ เร่งหนีเอาชีวิตรอดก่อนเถิด!”
ได้ยินดังนั้น คงเจียซื่อก็ยิ่งใช้สองมือหนีบตัวซูฝานไว้แน่นขึ้นไปอีก ไม่ยอมให้เขาดิ้นหลุด
ส่วนหลี่ชีหนิงก็แทะเมล็ดแตงไปพลางสั่นเทาไปพลาง