กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 500 ผีตนนี้นี่ชักจะยั่วเกินไปแล้วนะ?
หวังปิ่งเซวียนกล่าวเสียงขรึมว่า
“ความจริงตอนที่ข้ามาที่นี่ครั้งแรก ก็สัมผัสได้แล้วว่ามีตัวตนที่ไม่ควรไปตอแยอยู่ แต่ตอนนั้นข้าขาดดวงวิญญาณอีกแค่ไม่กี่สิบดวง ก็เลยจำใจต้องมาเสี่ยงที่นี่ นึกไม่ถึงว่าจะต้องมาเจอตัวร้ายกาจเข้าจริง ๆ บางทีนี่คงเป็นชะตากรรมกระมัง”
หากพูดเช่นนี้ ทุกอย่างก็พอจะอธิบายได้แล้ว...
“โครม!”
ในเวลานั้นเอง ทางฝั่งของหลี่ชีหนิงก็มีเสียงดังสนั่นขึ้นมา ทั้งสามคนจึงหันขวับไปมองด้วยความตึงเครียดทันที
“ขะ...ขอโทษด้วยนะ ข้าเผลอทำหนังสือหล่นพื้นน่ะ”
หลี่ชีหนิงมีสีหน้ากระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง นางก้มลงเก็บหนังสือขึ้นมาจากพื้น แล้วรีบยื่นส่งคืนให้หวังปิ่งเซวียน “ขอบคุณนะพี่หวัง คืนให้เจ้าค่ะ”
หวังปิ่งเซวียนยิ้มให้นางบาง ๆ ก่อนจะเก็บหนังสือกลับเข้าแหวนเฉียนคุน
“เฮ้อ ที่แท้ก็แค่หนังสือตกพื้น ทำเอาข้าตกอกตกใจหมด” คงเจียซื่อตบหน้าอกพลางเอ่ยขึ้น