กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 456 จอมมารสมุทรหวนคืน
ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา ทั่วทั้งบริเวณก็เงียบสงัดลงจนไม่ได้ยินสรรพสำเนียง สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่นางเป็นจุดเดียว
“อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อ!” ผู้อาวุโสสองก้าวออกมากล่าวว่า “เจ้ากำลังดูถูกสติปัญญาพวกเราหรืออย่างไร เมื่อครู่นี้สายตานับหมื่นคู่ต่างเห็นท่วงท่าวีรอาจหาญของเย่ต๋าเต็มสองตา เจ้ากลับบอกว่าจักรพรรดิสมุทรเป็นคนอื่นงั้นหรือ”
“หากไม่เชื่อก็ถามเขาดูเองสิ ว่าใช่จักรพรรดิสมุทรตัวจริงหรือไม่!”
เจี่ยวรั่วชี้ไปทางเย่ต๋าพลางกล่าวว่า “เย่ต๋า เจ้ากล้าประจันหน้าเผชิญความจริงกับข้าหรือไม่”
“สามหาว!”
ผู้อาวุโสสองเห็นนางบังอาจลบหลู่จักรพรรดิสมุทรถึงเพียงนี้ก็ตบโต๊ะฉาด แล้วซัดฝ่ามือเข้าใส่เจี่ยวรั่วทันที
“บังอาจไร้มารยาทต่อจักรพรรดิสมุทร รนหาที่ตาย!”
เจี่ยวรั่วสัมผัสได้ถึงไอพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวของผู้อาวุโสสอง ยามนี้ไม่อาจมัวคิดสิ่งใดได้อีก จึงหลับตาแน่นแล้วตะโกนสุดเสียงว่า
“ข้าคือเจี่ยวรั่ว!”