เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 455 วาจาพ่นกลิ่นหอมหมายความว่าอย่างไร?
อืม จะเป็นพ่อของอีกฝ่ายก็ดูไม่สมเหตุสมผลจริง ๆ นั่นแหละ เขาไม่เชื่อก็เป็นเรื่องธรรมดา
ซูฝานจึงเปลี่ยนคำพูด “เมื่อกี้ข้าพูดผิดไป ข้าไม่ใช่พ่อของเจ้า แต่ข้าเป็นพ่อของหวังหลิง”
“หวังหลิง…… พ่อของนายน้อยน่ะหรือ?” จิตแหวนพึมพำ “หรือว่าจะเป็นท่านผู้ยิ่งใหญ่จากแดนเซียน?”
“อ้อ ใช่แล้ว ก็ท่านผู้ยิ่งใหญ่จากแดนเซียนนั่นแหละ นึกไม่ถึงว่าเจ้ายังจำข้าได้ เจ้าแก่ความจำใช้ได้นี่” ซูฝานพูดต่อทันที
ในใจจิตแหวนเริ่มนึกสงสัย ท่านผู้ยิ่งใหญ่จากแดนเซียนผู้นี้ ฟังดูแปลก ๆ ชอบกล ไม่มีมาดความสุขุมแม้แต่น้อย ควรจะเชื่อเขาดีหรือไม่นะ?
ช่างเถอะ เชื่อไว้ก่อนย่อมดีกว่าไม่เชื่อ หากเป็นท่านผู้ยิ่งใหญ่จากแดนเซียน พ่อของหวังหลิงจริง ๆ แล้วตนดันเสียมารยาทไป คงได้เจอดีแน่
เมื่อคิดได้ดังนั้น มันจึงรีบเอ่ยประจบ “ผู้เฒ่าไม่รู้ว่าท่านมาเยือนด้วยตนเอง เมื่อครู่ล่วงเกินไปมาก หวังว่าท่านผู้ยิ่งใหญ่จะไม่ถือสา”
เหอะ เปลี่ยนสีหน้าไวจริงเชียว ไม่ว่าจริงหรือเท็จ ก็รีบพูดจาดี ๆ เอาไว้ก่อน เพราะอย่างไรเสีย คนเราก็มักไม่ตบหน้าคนที่ยิ้มแย้มให้อยู่แล้ว
เจ้าแก่นี่มีลูกเล่นไม่เบาแฮะ