กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 457 ผู้คู่ควรกับมงกุฎ ต้องแบกรับน้ำหนักมันให้ได้
“เยี่ยต๋า อย่าไปหลงกลมัน! เอาดาบแทงมันสิ!” ผู้เฒ่าหัวหน้าเผ่าตะโกนอย่างร้อนรนอยู่ด้านข้าง
เยี่ยต๋ายกมีดขึ้น ลำคอส่งเสียงครางอย่างรันทด แล้วแทงลงไปที่ท้องของตนเองอย่างรุนแรง
“อ๊าก!”
ฉึก——
……
ในเวลานี้ ซูฝานกำลังมุ่งหน้าไปยังวังปี้ปัว เนื่องจากไม่มีคนนำทาง ซ้ำยังอยู่ใต้ทะเล เขาจึงไม่ทำให้ผิดหวังด้วยการหลงทางอีกรอบจนได้
เขารู้สึกมาตลอดว่าตนเองว่ายไปถูกทิศ แต่ว่ายไปว่ายมา ไฉนถึงได้ว่ายเข้าไปในหมอกดำของรากปีศาจสมุทรเสียได้
ไอ้การหลงทิศบ้า ๆ นี่มันน่าเจ็บใจนัก……
หากไม่บังเอิญมาเจอหมอกดำกลุ่มนี้เข้า เกรงว่าคงจะยิ่งหาทาง ยิ่งว่ายเตลิดออกไปไกลกว่าเดิมแล้วกระมัง?