ตอนที่ 441 เปิดใจคุยกับมังกร

ตอนที่ 441 เปิดใจคุยกับมังกร

"เจ้าจะพุ่งเข้ามาทำไมกะทันหันเนี่ย?" ซูฝานขมวดคิ้วพลางเอ่ย "ไม่เห็นหรือไงว่าเมื่อกี้มันอันตรายขนาดไหน? ข้าแทบจะตกใจตายอยู่แล้วรู้ไหม?"

"เมื่อกี้ข้าต่างหากที่แทบจะตกใจตายน่ะ!" เจี่ยวรั่วค้อนขวับกลับไปอย่างแง่งอน "เจ้ารู้อยู่แก่ใจว่ามันถูกโซ่ตรวนล่ามไว้ โจมตีเจ้าไม่ถึง แล้วทำไมไม่บอก! ปล่อยให้ข้าเป็นห่วงเจ้าแทบแย่อยู่ตั้งนาน!"

ซูฝานเกาแก้ม ทำหน้าเหรอหราพลางบอก "ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะกลายเป็นแบบนี้นี่นา เดิมทีข้ากะจะยอมยืนเฉย ๆ ให้มันกัดสักทีอยู่แล้ว"

"เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง? ทำไมต้องยอมให้มันกัดด้วยเล่า?" เจี่ยวรั่วขมวดคิ้วถาม

ซูฝานกล่าวว่า "ก็เพราะข้าอยากให้มันใจเย็นลงน่ะสิ ถ้ามันงัดเอาไม้ตายทั้งหมดออกมาแล้วยังทำอะไรข้าไม่ได้ มันก็น่าจะยอมรับฟังคำพูดข้าบ้างแล้วล่ะมั้ง"

เจี่ยวรั่ว "..."

นางถึงกับสำลักคำพูด นิ่งอึ้งไปกับวิธีคิดอันพิลึกกึกกืออย่างหาที่เปรียบไม่ได้ของซูฝาน

"แต่ว่านะ ก็ขอบใจเจ้ามาก" ซูฝานลูบหัวนางพลางเอ่ย "คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีกก็แล้วกัน ถ้าไม่ได้โซ่ตรวนสองเส้นนั่น ตอนนี้เจ้าคงกลายเป็นซากเงือกตายตัวหนึ่งไปแล้วล่ะ"