เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 440 โซ่ตรึงมังกรช่วยชีวิต
รอบด้านพลันตกอยู่ในความเงียบงันอย่างสิ้นเชิง ไม่มีผู้ใดสามารถบรรยายได้เลยว่าภาพตรงหน้านั้นประหลาดพิกลเพียงใด
ในยามนี้ เจี่ยวรั่วที่เฝ้ามองภาพเหตุการณ์นี้จากแดนไกลมาโดยตลอดได้แต่กัดริมฝีปากแน่น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย ราวกับอยากจะเอ่ยอะไรบางอย่างออกมา
ขณะที่นางตัดสินใจว่าจะยอมเปิดเผยฐานะของตนเพื่อแลกกับความบริสุทธิ์ของซูฝานนั้น มังกรยักษ์ก็พลันผงาดท่อนบนขึ้น กระพือปีกคู่มหึมาพลางคำรามลั่น
“ในเมื่อเจ้าไม่แก้ต่างอันใดแล้ว เช่นนั้นวันนี้พวกเจ้าก็จงฝังร่างไว้ที่นี่เสียเถิด!”
สิ้นเสียงมังกรคำรามกึกก้อง พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ผลักดันน้ำทะเลในมิตินี้ ก่อตัวเป็นระลอกคลื่นน้ำสายหนึ่ง ซัดกระหน่ำเข้าใส่หมายจะสังหารซูฝาน
ชั่วพริบตา นอกจากเจี่ยวรั่วที่ได้รับการปกป้องจากแสงสีขาวแล้ว สรรพสิ่งในมิตินี้ล้วนเริ่มไหลทะลักไปตามกระแสน้ำคลั่ง
“ตึง!”
ซูฝานเองก็ถูกคลื่นน้ำยักษ์ซัดกระเด็นไปกระแทกกับผนังหินอย่างแรง เกิดเสียงทึบหนักหน่วงขึ้น
“อ๊ะ!” เจี่ยวรั่วอุทานด้วยความตกใจ จากนั้นก็ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น “ท่านเป็นอะไรหรือไม่?”