ตอนที่ 442 ถูกกล่าวหาขโมยสมบัติ

ตอนที่ 442 ถูกกล่าวหาขโมยสมบัติ

มังกรยักษ์รีบกางปีกทั้งสองข้างออก ปกป้องพวกซูฝานทั้งสองคนไว้ใต้ร่างของมันอย่างแน่นหนา ปากพ่นดาบวารีที่ปนลมหายใจมังกรออกมาไม่หยุด ยิงใส่ผนังหินบนเพดานที่พังถล่มจนแตกเป็นเศษเล็กเศษน้อย

หลังจากเสียงสนั่นหวั่นไหวสะเทือนฟ้าระงมผ่านพ้นไป ทั้งถ้ำมังกรก็กลายเป็นซากปรักหักพัง มีเพียงผนังหินที่ปิดผนึกมันไว้เท่านั้นที่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่อย่างมั่นคง

มังกรยักษ์ขยับร่าง สลัดกองเศษหินที่ทับอยู่บนตัวออก แล้วยื่นศีรษะออกไปดู

ในที่ไม่ไกล แสงสีขาวสว่างจ้าบาดตาสายหนึ่งส่องประกายจนท้องทะเลโดยรอบสว่างโร่ราวกับเวลากลางวันในพริบตา

นี่เป็นครั้งแรกนับแต่มันเฝ้าถ้ำมังกรมา ที่ได้เห็นสภาพทั้งหมดของวังปี้ปัว

แสงสายนั้นคล้ายดวงตะวัน สว่างจ้าจนมันลืมตาแทบไม่ขึ้น ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น มันก็ยังไม่อาจควบคุมสายตาของตนได้ ต้องจ้องมองตรงไปยังกลุ่มแสงเจิดจ้านั้น

ทางฟากนั้น เหล่าเผ่าสมุทรที่มีรูปร่างหน้าตาและเผ่าพันธุ์ต่างกันไปกำลังรวมตัวกันอยู่ ทุกตนต่างจ้องเขม็งไปยังกลุ่มแสงสีขาวในมือของประมุขเผ่าสมุทรราวกับต้องมนตร์สะกด

แสงสว่างค่อย ๆ มลายหายไปจนหมด มังกรยักษ์เพ่งสายตามองดู ชัดเจนว่านั่นคือง้าวตรีศูลหนักสีเงินยวบตลอดทั้งเล่มเล่มหนึ่ง