ตอนที่ 439 ผู้บุกรุกถ้ำมังกร

ตอนที่ 439 ผู้บุกรุกถ้ำมังกร

ทะเลรัตติกาลนิรันดร์ บริเวณทะเลนอกแห่งหนึ่ง

เหนือผืนทะเลอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ดวงอาทิตย์สาดแสงจ้า

แม้อุณหภูมิจะกำลังพอเหมาะ ลมทะเลพัดเอื่อยอย่างนุ่มนวล แต่ในน่านน้ำแถบนี้กลับมีแผ่นน้ำแข็งลอยจับตัวอยู่หลายก้อน

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งจนแทบจะกลั่นตัวเป็นหมอกบาง หากมิใช่เพราะอุณหภูมิต่ำ กลิ่นคาวเลือดนี้คงฉุนกึกจนสำลัก

ทุกหนทุกแห่งมีเศษเนื้อและชิ้นส่วนของสัตว์อสูรทะเลไม่ทราบนามลอยเกลื่อน ดูไปแล้วคล้ายกับอ่างล้างเครื่องในสัตว์ในโรงฆ่าสัตว์ไม่มีผิด

คลื่นยักษ์ม้วนซัด จอมมารสมุทรโผล่พรวดขึ้นมาจากใจกลาง สองมือบีบคอสัตว์อสูรทะเลไว้ข้างละตัว นั่งลงบนแผ่นน้ำแข็งลอยแล้วเริ่มแทะกินอย่างตะกละตะกลาม มหาเวทหมอกโลหิตผลาญพลังปราณของเขาไปจนแทบเกลี้ยง จำต้องอาศัยเนื้อและเลือดสดจำนวนมากมาช่วยฟื้นฟูเท่านั้น

หลังจากเติมพลังด้วยเลือดเนื้อเสร็จแล้ว เขาก็ก้มมองเงาหิมะฟ้าน้ำแข็งที่คล้องอยู่ตรงหน้าอกด้วยความหงุดหงิดใจ

ไม่รู้ด้วยสาเหตุใด สมบัติวิญญาณชิ้นนี้ถึงได้สูญเสียการควบคุมกะทันหัน หากจะบอกว่ามีผู้บำเพ็ญขั้นฝ่าด่านเคราะห์คนหนึ่งสามารถต่อยหมัดเดียวตัดขาดการเชื่อมต่อของสมบัติวิญญาณได้ ให้ตายเขาก็ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด