กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 373 ต้าโปหลัวกลับใจแปรพักตร์
ซูฝานไม่ได้เก็บรถเหาะ แต่กลับจอดทิ้งไว้ตรงลานโล่งหลังเขาของเมืองเจี้ยนซิน
ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อซ่อนสตรีสองนางที่พามาจากแดนไป่ไม่ ทว่าตอนนี้กลับต้องมีเด็กสาวเพิ่มมาอีกคนหนึ่งเสียแล้ว
เมื่อรวมเสี่ยวจี๋เสียงเข้าไป ที่นี่ก็มีหญิงสาวถึงสามคนแล้ว คนอื่นเขาสร้างตำหนักทองซ่อนสาวงาม แต่ซูฝานกลับเอารถเหาะมาซ่อนสาวงามแทน...
เซิงหว่านเห็นซูฝานก็รีบลุกขึ้นมาต้อนรับทันที "พี่ซูท่านกลับมาแล้ว..." นางเห็นเสี่ยวจี๋เสียงที่ซูฝานอุ้มอยู่ก็ชะงักไปเล็กน้อย แววตาฉายประกายทึ่งในความงาม
"อืม" ซูฝานพยักหน้า วางเสี่ยวจี๋เสียงลงบนเตียงในห้องด้านใน ก่อนจะหันไปถามเซิงหว่าน "ชิงเหวินล่ะ?"
"พี่ชิงเหวินนาง... ตอนนี้อับอายจนไม่กล้าสู้หน้าท่านเจ้าค่ะ" เซิงหว่านกระซิบเสียงเบา "เลยหลบอยู่ในห้องกั้นเจ้าค่ะ"
"อับอายงั้นรึ? ข้าว่านางไม่กล้าเจอหน้าข้าเสียมากกว่า" ซูฝานพูดเสียงดัง ราวกับจงใจให้ชิงเหวินได้ยิน
เซิงหว่านรีบลุกขึ้นมาช่วยประนีประนอม "พี่สาวท่านนี้หน้าบางเจ้าค่ะ นางได้รับบทเรียนที่สาสมไปแล้ว พี่ซูอย่าได้ถือสานางเลยนะเจ้าคะ"
ซูฝานยักไหล่ "ข้าก็ไม่ได้บอกว่าจะทำอะไรนางเสียหน่อย... จริงสิ เซิงหว่าน ข้ารบกวนเจ้าเรื่องหนึ่ง"