กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 374 ช่างเถอะ อย่าเรียกพ่อเลยดีกว่า
ซูฝานพาผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนมารทั้งสี่ตนที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์เข้ามาในเมืองเจี้ยนซิน แล้วมุ่งหน้าไปยังห้องโถงหารือของสำนักเซียนเก้ากระบี่
ระหว่างทาง ต้าโปหลัวก็เอ่ยถามซูฝานขึ้นมากะทันหันว่า
“นี่ ข้าขอถามหน่อยน้องชายเสินถง เจ้าเป็นคนพาข้าเข้าสำนัก ข้าควรเรียกเจ้าว่าอะไรดี เรียกเจ้าว่าศิษย์พี่จะเหมาะไหม”
“ไม่มีปัญหาอะไรหรอก” ซูฝานคิดแล้วตอบไป “เจ้าจะเรียกพ่อก็ได้นะ”
“ได้เลย พ่อ!” ต้าโปหลัวขานรับอย่างดีใจ
ทันใดนั้น ขุนพลมารทั้งสามก็ก้มหัวคำนับอยู่ข้าง ๆ เช่นกัน “พ่อ!”
ซูฝาน: “...”
ฉิบหายแล้ว เจ้าพวกนี้หมายความว่าไงกัน ตัดสินใจรับโจรเป็นพ่อกันง่ายดายขนาดนี้เลยเรอะ
หรือว่าพวกมันแค่ไม่รู้ความหมายของคำว่า ‘พ่อ’ กันแน่ เพราะสิ่งมีชีวิตอย่างเผ่ามารเนี่ย ออกลูกเป็นตัวหรือออกลูกเป็นไข่ยังไม่รู้เลย จะมีพ่อหรือเปล่ายิ่งตามสืบไม่ได้เข้าไปใหญ่