เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 372 อำพันแผดเผา มรดกตกทอดของเซียนแท้อีกแห่ง
ซูฝานแค่นหัวเราะ "ทำไมข้าต้องบอกเจ้าด้วย บอกเจ้าแล้วข้าได้ประโยชน์อะไร?"
เจี้ยนมู่ไป๋ถอดของมีค่าทั้งหมดบนตัวออกมากองไว้ตรงหน้าซูฝาน
"นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดของข้า ข้างในมีผลึกวิญญาณนับหมื่นล้าน เนื้อหนังของเผ่าอสูรนับไม่ถ้วน สมบัติฟ้าดินเป็นร้อยตัน... รวมถึงกระบี่เล่มนี้ ทั้งหมดเป็นของเจ้าแล้ว..."
ซูฝานฟังแล้วแอบประหลาดใจในใจ เจ้าหมอนี่ใจป้ำไม่เบา เพื่อคำพูดล้อเล่นประโยคเดียวถึงกับยอมแลกทรัพย์สินทั้งหมด ช่างใจถึงจริง ๆ
ทว่าภายนอกเขายังคงนิ่งสงบ "มิน่าล่ะข้าถึงบอกว่าเจ้าหนุ่มอย่างเจ้ามีอนาคต ช่างดูสถานการณ์เป็นจริง ๆ ถ้าไม่มาฝึกเซียนแล้วไปตั้งใจเรียนหนังสือ ป่านนี้ถ้าไม่เป็นทนายก็คงเป็นหมอไปแล้ว..."
เจี้ยนมู่ไป๋ยิ่งรู้สึกว่าซูฝานหยั่งไม่ถึงมากขึ้นทุกที ในใจคิดว่า 'คำพูดของเขาไม่น่าจะโกหก นั่นต้องเป็นครึ่งหลังที่ขาดหายไปของสำนักข้าแน่ หากข้าใช้ของนอกกายพวกนี้แลกมา พอเข้าใจความลับขั้นสุดยอดได้แล้ว ไม่แน่อาจยังมีโอกาสรอดชีวิตสักสายหนึ่ง'
"เพียงแต่ว่า..." ซูฝานถอนหายใจพลางกล่าว "น่าเสียดายที่ของพวกนี้ของเจ้ายังไม่พอ"