เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 235 ลัทธิเทียนเหรินบุกโจมตี
หากแบ่งกันรับมือ พลกำลังทั้งสามคนของพวกเขาย่อมไม่มีปัญหา ทว่าปัญหาเดียวที่น่าวิตกก็คือเส้าตี้
ซุนอู๋เซิ่งไม่เคยประมือกับเส้าตี้ จึงไม่รู้ตื้นลึกหนาบางในฝีมือของอีกฝ่าย ส่วนซูฝานเองก็เพิ่งเคยพบหน้าเส้าตี้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
ยามที่อยู่เมืองเฟิงตู เส้าตี้เคยข่มขู่จักรพรรดิผีเฟิงตูจนท้ายที่สุดจักรพรรดิผียังต้องยอมถอยให้หนึ่งก้าว กลิ่นอายที่แผ่ออกมาตลอดเวลานั้นแม้จะอยู่เพียงขั้นฝ่าด่านเคราะห์ระดับสูงสุด ทว่าพลังฝีมือที่แท้จริงย่อมเหนือกว่าขั้นฝ่าด่านเคราะห์ระดับสูงสุดอย่างแน่นอน
สาเหตุที่ตอนจัดการกับซุนอู๋เซิ่งแล้วเขาไม่ลงมือ เกรงว่าคงเพราะรู้ดีว่าไม่อาจสังหารซุนอู๋เซิ่งได้ จึงไม่อยากเปิดเผยพลังที่แท้จริงของตนเองโดยง่าย
เมื่อมองดูในตอนนี้ เส้าตี้ต่างหากที่เป็นตัวอันตรายที่สุดของลัทธิเทียนเหริน
ซุนอู๋เซิ่งชำเลืองมองซูฝานและโจวเทียนจื่อ ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้า ๆ ว่า "มีเรื่องหนึ่งที่ข้าต้องบอกพวกเจ้า เป้าหมายของเส้าตี้ไม่ใช่การเป็นเซียน"
"เดาไว้แล้ว"
ซูฝานพยักหน้าพลางกล่าวว่า "ด้วยความสามารถของเขา หากคิดจะกลายเป็นเซียนก็คงบรรลุข้ามแดนไปนานแล้ว ไฉนต้องเที่ยวตามหาคัมภีร์ลับสิบสามอักขระด้วยเล่า?"
โจวเทียนจื่อที่อยู่ด้านข้างก็นิ่งเงียบไปเช่นกัน