ตอนที่ 234 เบาะแสจากคนเจ็บ

ตอนที่ 234 เบาะแสจากคนเจ็บ

หลังจากพักรักษาตัวอยู่หลายวัน หูจินว่านก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ ทว่าใบหน้ายังคงซีดเซียว ร่างกายที่เคยอ้วนท้วนก็ซูบผอมลงไปถนัดตา

"หึ... นี่ข้า... ยังไม่ตายอีกรึ?"

ไม่รู้เพราะเหตุใด คำพูดแรกที่หลุดออกจากปากหูจินว่านกลับไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย มีเพียงความผิดหวังและสิ้นหวังเต็มประดา

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเคว้งคว้างกระทั่งผุดประกายแห่งความตายขึ้นมารำไร

ลิ่วหลิงสังเกตเห็นว่าหูจินว่านฟื้นแล้ว จึงรีบส่งข่าวไปบอกทางซูฝานทันที

ซูฝานกับโจวเทียนจื่อรีบรุดมาด้วยกัน ทั้งคู่ต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก อย่างน้อยก็ไม่ต้องคอยกังวลอีกต่อไป

"เจ้าหูอ้วน รู้สึกยังไงบ้าง?" โจวเทียนจื่อพอมาถึงก็เอ่ยถาม ใบหน้ายังแฝงรอยยิ้มกระหยิ่มใจ

เขาก็เคยโดนพวกเส้าตี้อัดมาเหมือนกัน แต่เมื่อเทียบกับหูจินว่านแล้ว สภาพของเขายังนับว่าดีกว่ามากโข

หูจินว่านขยับศีรษะอย่างยากลำบาก พอมองเห็นใบหน้าอันคุ้นเคยของซูฝาน หางตาก็พลันมีหยาดน้ำใสไหลริน