เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 236 อาจารย์ที่ดีของข้า
“ปัง! ปัง! ปัง!”
กลองหนังแกะใบเล็กในมือของหนานเฟยเฟยส่งเสียงดังกึกก้อง คลื่นเสียงระลอกแล้วระลอกเล่าพุ่งเข้าใส่เฉินหยวนและฟางชิงหมิงอย่างไม่หยุดยั้ง
ฟางชิงหมิงยกกระบองยาวสีดำในมือขึ้น ชี้ตรงไปยังคลื่นเสียงที่พุ่งเข้ามา
กระบองยาวสีดำในมือของเขาสั่นไหวอย่างต่อเนื่องด้วยความถี่สูงลิ่ว ราวกับจะหลุดลอยออกไปจากฝ่ามือของเขาเสียให้ได้
เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาก็ทำได้เพียงเกร็งมือยึดมันไว้อย่างสุดกำลัง
เพียงแค่ไม่กี่ช่วงลมหายใจ ง่ามมือของเขาก็เริ่มมีเลือดซึมออกมา สองมือเริ่มสิ้นเรี่ยวแรงลงเรื่อย ๆ
“เฉินหยวน!” ฟางชิงหมิงตะโกนลั่น
พริบตาต่อมาร่างของเขาก็ถูกคลื่นเสียงซัดจนลอยละลิ่วออกไป ราวกับว่าวที่สายป่านขาด
เฉินหยวนเองก็ใช้กระบี่วิญญาณต้านทานคลื่นเสียงพลางทะยานร่างออกไปรับฟางชิงหมิง แรงปะทะอันน่าสะพรึงกลัวถ่ายทอดมาจากร่างของฟางชิงหมิง ทำให้เฉินหยวนเสียหลักไถลถอยหลังไปอย่างไม่อาจควบคุม พื้นดินถูกครูดเป็นรอยเท้าลึกสองสาย