เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 177 จะมีคู่บำเพ็ญไปทำไม?
สถานการณ์ทางฝั่งเมืองไป๋ฮวาเริ่มสงบลงแล้ว เมื่อมีเฒ่าผีคอยคุมเชิงอยู่ ซูฝานจึงจากไปได้อย่างวางใจ
พอเฒ่าผีรู้ว่าซูฝานคิดจะรวบแคว้นซีเมิ่งเข้ามาด้วย สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมขึ้นมาเล็กน้อย
แคว้นซีเมิ่งมิได้มีเพียงแค่สำนักเซียนอู๋โก้วเท่านั้น แต่ยังมีแดนเสี่ยวเทียนหยวนของเซียนซีไห่อยู่ด้วย ที่นั่นต่างหากคือสถานที่ที่อันตรายที่สุดในแคว้นซีเมิ่งทั้งหมด
เซียนอิสระที่มีชีวิตอยู่มิใช่ตัวตนที่จะรับมือได้ง่ายดายปานนั้น
“เจ้าคิดดีแล้วหรือ?” เฒ่าผีมองซูฝานที่กำลังจะก้าวพ้นประตูเมือง ก่อนเอ่ยเสียงขรึม “หากก้าวออกไปก้าวนี้ เกรงว่าต่อไปเจ้าคงเหยียบลงบนเส้นทางที่ไม่อาจหวนกลับอย่างแท้จริง คนของเสี่ยวเทียนหยวนต้องมาหาเรื่องเจ้าแน่”
ความแค้นระหว่างซูฝานกับเสี่ยวเทียนหยวนผูกพันกันมาตั้งแต่เมื่อพันปีก่อนแล้ว
เซียนซีไห่เคยถูกซูฝานกดลงกับพื้นแล้วทุบตีไม่ยั้ง มีจุดจบไม่ต่างจากมู่หยีเหริน กระบี่เซียนแห่งวังเต๋าอู๋เสินเลยสักนิด
หากมิใช่เพราะเซียนซีไห่มิได้ล่วงเกินซูฝานจนถึงที่สุด เกรงว่าคงไม่มีเซียนอิสระในเวลาต่อมาเช่นนี้
“ตาแก่นั่นไม่กล้ามาหาเรื่องข้าหรอก อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่กล้า”